Usuwanie wad rozwojowych żeńskich zewnętrznych narządów płciowych

Wady rozwojowe żeńskich zewnętrznych narządów płciowych są stosunkowo rzadkie, jednak dla kobiety obciążonej taką wadą, są niezwykle kłopotliwe. Uniemożliwiają lub utrudniają odbycie stosunku płciowego, a ponadto, są przyczyną zakłopotania w obecności partnera seksualnego. Przyczyna występowania wad rozwojowych żeńskich narządów płciowych nie zawsze jest możliwa do wyjaśnienia. Jedną z najczęstszych przyczyn są zaburzenia hormonalne, a dokładniej, nadmiar męskich hormonów płciowych. Wady żeńskich narządów płciowych często współwystępują z wadami układu moczowego, dlatego obok korekcji chirurgicznej tych wad i poszukiwania ich przyczyny, ważna jest również diagnostyka wad współistniejących. Wśród najczęściej spotykanych wad zewnętrznych narządów płciowych należy wymienić zarośnięcie warg sromowych, zarośnięcie błony dziewiczej (patrz hymenotomia), przegrody błony dziewiczej, przerost łechtaczki oraz przegrody pochwowe. Wszystkie z wymienionych wad mogą być w prosty sposób skorygowane chirurgicznie. Dodatkowo, jeśli zabieg wykonywany jest w oparciu o technikę laserową, pacjentka zyskuje na krótkim czasie rekonwalescencji, szybkim gojeniu rany, niezwykłej precyzji wykonania zabiegu oraz najlepszym efekcie kosmetycznym.

W przypadku wad rozwojowych zewnętrznych żeńskich narządów płciowych zakres operacji jest dobierany dla każdej pacjentki indywidualnie. Podczas wizyty, pacjentka uzyskuje wszystkie informacje, co do możliwości korekty wad, przebiegu operacji, okresu pooperacyjnego, a także zostaje poinformowana o sposobie przygotowania do zabiegu.

Aby dowiedzieć się więcej na temat tej metody, kliknij TUTAJ

Jak przygotować się do operacji ?
Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.

Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).

Najkorzystniejszym terminem do operacji wad rozwojowych żeńskich zewnętrznych narządów płciowych jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie, zapalenie pęcherza moczowego) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W dniu zabiegu powinnaś być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację powinnaś zastosować dietę lekkostrawną.

Na wizycie kwalifikacyjnej nasz chirurg udzieli Ci pełnej informacji dotyczącej przygotowania do operacji.

Rodzaj znieczulenia
Większość z wymienionych procedur są zabiegami nieskomplikowanymi, dlatego wykonywane są zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym, które jest najbezpieczniejsze dla pacjentki. Jeśli planujemy bardziej złożoną rekonstrukcję konieczne może być zastosowanie znieczulenia ogólnego lub przewodowego (tj podpajęczynówkowego).

Operacja
Wymienione operacje przeprowadzane są od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w tak zwanej pozycji litotomijnej, podobnej do pozycji przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. Czas operacji wynosić od 20 min do około godziny. Zabiegi mogą być wykonane albo za pomocą tradycyjnej techniki chirurgicznej lub za pomocą nowoczesnego lasera diodowego.

Po operacji
Po operacji pacjentka pozostaje w klinice do wieczora w sytuacji zastosowania znieczulenia ogólnego, gdzie jest pod ciągłą opieką lub istnieje możliwość wyjścia po około godzinie po znieczuleniu miejscowym.
W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również niewielką bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk rany ustępuje po ok. 2- 4 dniach .

powrót